...man...

kiam? kojam?chi kar mikonam?vase chi hastam? vase ki? chera inam? chera injoori?

mage chi shode asan?

khodetam nemidooni?

asan inaro vase ki minevisi? ya vase chi minevisi?

hamin alan ke in horoof ro type mikoni chi too kallat migzare?

.....

oo yek ensan bood

dorost 1 sale ghamariye pish bood

too mahe ramezoon

21 ramezan

ye pak,

ye fereshte,

ye zolal,

ye khoob,

par keshid...

par keshid sabok bal

raft,

raft jaee ke daste hich ki besh narese,

bedoone inke negah kone che delaee cheshm be raheshan,

ke bemoone ,

ke khoob she ,

ke baz ba oon chehreye shadesh ba oon akhlaghe khobesh biad ,

biad o rohiye bede,

biado komakeshon kone,

shayad nemidoonest poshto panahe kheilia bood,

shayadam mesle ali khoda mikhas bebaradesh pishe khodesh ke hame bedoonan

chio az dast dadan...

ke khoda hamishe behtarin haro dastchin mikone va mibare vase khode khodesh

16 saat dige...

tanha, bi oonbke kasi pishesh bashe,

bi oonke sabr kone baz bebinam rooye mahesho...

ta akhar , ta jae ke mishod mehraboon boodo khandoon,

hatta oon rooza ke hich harkati nemikard, bazam sooratesh khandoon bood,

shayad midid che jaye khoobi dar entezareshe

hich vaght nakhast bare kasi bashe, mozaheme kasi bashe

.........

oo yek ensan bood

roohesh shad

har gol ke bishtar be chaman midahad safa

golchine roozgar ,amanash nemidahad

golchine roozgar ajab ba salighe ast

michinad an goli ke be donya nemoone ast...

karvan salare ma az roozegaran raft, raft

chon shahabi par keshido. chon savaran raft,raft

khaste bood az bare gham,in por salabat shirmard

kooh boodo ab shod ba cheshme saran raft, raft...

گفت:

کفر تنها گناهیست که بخشیده نمی شه الا به توبه ...

از یک دل کوچک شکسته ی خاموش بی جان

گفت: باید بری به پیشواز

گفتم چطور؟

گفت: توبه کن . استغفار کن.دلتو صاف کن.

نگفتم از چه ،که میدونم واسه چیزایی که اگه اون خدا بود گناه میشد می گفت و او و هیچ کس دیگه چه خبر از درون واقعا آلوده ام دارن آنهم از گناهان واقعی نه دیگری گناهش خوانده...

چیزی به زبون نیاوردم اما تو دلم فریاد زدم که:

مگه می تونم؟

منی که دل  ک رو شکستم،

منی که میدونم رنجوندمش

 و حتی اگه روزی ببخشدم خودم نمیتونم خودمو ببخشم.

مگه می تونم

وقتی که انقدر م دلمو رنجونده، انقدر اذیتم کرده که نمی تونم ببخشمش.

توبه وقتی یه که بشه جبران کرد

و مگه میشه آب رفته رو به جوی برگردوند

و مگه میشه عمر رفته رو دوباره آورد

و مکه میشه دل شکسته رو مرمت کرد که اکه هم بشه دیگه مثل اولش نمیشه.

خیلی سعی کردم خیلی و شاید هیچ وقت هیچ کس اینو ندونه

و خیلی از خ  خواستم که دل  م رو نرم کنه

 که این حس بدو از دلش ببره

که چشماشو وا کنه و ببینه که بقیه هم هستن

که خود خ همه رو آزاد گذاشته، دستو پارو نبسته و چرا تو حلالش رو حروم میکنی؟

و جز حلالیت طلبیدن از ک و امیدوار بودن به بخشیدن دل بزرگش مگه میشه امید به قبولی توبه داشت

که خود خ  گفته من از حق خودم میگذرم ولی از حق بنده نه.

نمیودنم چه اهمیتی داره گفتن این حرفا ولی

ک رو همه جا میبینم

تو خیلی صورتا،

خیلی وقتا

و حتی تو خواب

و ذره ذره  م میخوادش

و چقدر دلتنگشم و تنها ،تنهاتر از همیشه،

ولی چه فایده که وجودش رو نداشتم

و خیلی کوچیک بودم وهستم

و شایدم تقدیر بوده که

 پای مثل منی حروم نشه و زندگیش تباه نشه.

امشب می خوام تا خود صبح فقط برات دعا کنم

برای خوشبخت شدنت خدا خدا خدا کنم

گقت: سبزی بگیر.اونم حتما سبز سبز

گفتم : چرا

گفت : سر سفره باید سبزی تازه و سبز باشه

و نگفتم که پس سفره ی دل من چی؟ آیا اون سبزی و تازگی نمی خواد؟

...

تو ای ساغر هستی به کامم ننشستی

ندانم که چه بودی

ندانم که چه هستی

در بزم من شکسته ای

در کام او نشسته ای

نوشی تو بر سنگین دلان

زهری به کام خستگان

خداااااااااااااااااااااااااااااااا

اگه هستی

اکه خدایی

خداییتو به دلم نشون بده

خدایی یه خوبتو می خوام

مگه من کوچیک چیم که هی قدرتتو به رخم می کشی

در باغ خدا مرا جای نیست.
تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی..
همتی کن و بگو
حوض من بی آب است

az شیطان

دست هایت بزرگ بود ... مهربان ... قوی و گرم ...

 کودک بودم ... ناتوان و مبهوت... و نیازمند ...   

دست هایت را مقابلم می گرفتی تا سپر بلایم باشد... تا نوازشم کنند به جای سنگ هایی که سرم به آنها می کوبید.

دستانت رو به رویم بود تا وقت سقوط زمین نرمی باشد برای فرود آمدن. دست هایت مهربان بود..... گرم و بزرگ...

بزرگ شده ام. قد کشیده ام. دست هایت مقابلم است. مثل همان وقت ها... سپر شده است مقابلم... نمی گذارند جلو روم. می خواهم بزرگ شوم... بدوم... نمی گذارند!

نمی گذاری خودم باشم! نمی گذاری.....

 به یاد او

             که هم عاشق بود و

                 هم معنای عشق

خوب زیست و پاک

                        سبک رفت و زلال

در صبح یه روز یکشنبه غمگین ، پرنده ای که راهی طولانی رو سپری کرده بود، هنگام عبور از اتوبان با ماشینی در حال حرکت برخورد می کنه و ...

 

 پرنده دیگری با دیدن این صحنه با هل دادن پرنده مرده به جلو سعی می کنه که به اون کمک تا از وسط اتوبان خارج بشه و تا از اونجا دور بشن

 

 

 

مدتی نمی گذره که اتومبیلی دیگه ای به سمت پرنده مرده می یاد و اونو به وسیله باد چند قدم اون طرفتر پرتاب می کنه ، بطوریکه پرنده مرده به پشت میفته .پرنده دومی دوباره سعی خودشو آغاز می کنه و می خواد که اونو برگردونه که بتونه پرواز کنه و از اونجا نجات پیدا کنه

 

  

 

پرنده دومی وقتی اونو بر می گردونه فریاد می زنه که : چرا بلند نمیشی؟

خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

 

 

 

اما پرنده مرده دیگه صدای اونو نمی شنوه  پرنده دومی بازهم سعی می کنه که پرنده مرده رو از جاش بلند کنه

 

 

 

ماشینها یکی پس از دیگری در حال عبور از کنار پرنده مرده بودن و هر کدوم  اونا رو به سمتی پرتاب می کردن و پرنده دومی به سرعت اونو دوباره به حالت اولش بر می گردوند تا بتونن از اونجا فرار کنن

  

 

پرنده دیگه ای نزدیک پرنده دومی می شه و می گه که اون مرده و دیگه باید ازش دل بکنی

اما پرنده دومی به یاد روزهایی که باهم داشتن بازهم تلاششو می کنه تا یه بار دیگه بتونه پرواز زیبای اونو دوباره ببینه

 

  

 

پرنده عاشق همه انرژی خودشو مصرف می کنه اما ...

 

اين منم مزاحمي که آشناست

 هزار دفعه اين شماره را دلم گرفته است

 ولي هنوز پشت خط در انتظار يک صداست

 شما که گفته ايد پاسخ سلام واجب است

 به ما که مي رسد ، حساب بنده هايتان جداست؟

 الو ....

دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد

خرابي از دل من است يا که عيب سيم هاست؟

چرا صدايتان نمي رسد ... کمي بلند تر

صداي من چطور؟ خوب و صاف و واضح و رساست؟

اگر اجازه مي دهي برايت درد دل کنم

                         شنيده ام که گريه بر تمام دردها شفاست

                                                         دل مرا بخوان به سوي خودت

موش ازشكاف ديوار سرك كشيد تا ببيند اين همه سروصدا براي چيست . مرد مزرعه دار تازه از شهر رسيده بود و بسته اي با خود آورده بود و زنش با خوشحالي مشغول باز كردن بسته بود.

موش لب هايش را ليسيد و با خود گفت :« كاش يك غذاي حسابي باشد .»

اما همين كه بسته را باز كردند ، از ترس تمام بدنش به لرزه افتاد ؛ چون صاحب مزرعه يك تله موش خريده بود .

موش با سرعت به مزرعه برگشت تا اين خبر جديد را به همه ي حيوانات بدهد . او به هركسي كه مي رسيد ، مي گفت :« توي مزرعه يك تله موش آورده اند، صاحب مزرعه يك تله موش خريده است . . . »

مرغ با شنيدن اين خبر بال هايش را تكان داد و گفت : « آقاي موش ، برايت متأسفم . از اين به بعد خيلي بايد مواظب خودت باشي ، به هر حال من كاري به تله موش ندارم ، تله موش هم ربطي به من ندارد .»

ميش وقتي خبر تله موش را شنيد ، صداي بلند سرداد و گفت : «آقاي موش من فقط مي توانم دعايت كنم كه توي تله نيفتي ، چون خودت خوب مي داني كه تله موش به من ربطي ندارد. مطمئن باش كه دعاي من پشت و پناه تو خواهد بود .»

موش كه از حيوانات مزرعه انتظار همدردي داشت ، به سراغ گاو رفت . اما گاو هم با شنيدن خبر ، سري تكان داد و گفت : « من كه تا حالا نديده ام يك گاوي توي تله موش بيفتد.!» او اين را گفت و زير لب خنده اي كرد ودوباره مشغول چريدن شد.

سرانجام ، موش نااميد از همه جا به سوراخ خودش برگشت و در اين فكر بود كه اگر روزي در تله موش بيفتد ، چه مي شود؟

در نيمه هاي همان شب ، صداي شديد به هم خوردن چيزي در خانه پيچيد. زن مزرعه دار بلافاصله بلند شد و به سوي انباري رفت تا موش را كه در تله افتاده بود ، ببيند.

او در تاريكي متوجه نشد كه آنچه در تله موش تقلا مي كرده ، موش نبود ، بلكه يك مار خطرناكي بود كه دمش در تله گير كرده بود . همين كه زن به تله موش نزديك شد ، مار پايش را نيش زد و صداي جيغ و فريادش به هوا بلند شد. صاحب مزرعه با شنيدن صداي جيغ از خواب پريد و به طرف صدا رفت ، وقتي زنش را در اين حال ديد او را فوراً به بيمارستان رساند. بعد از چند روز ، حال وي بهتر شد. اما روزي كه به خانه برگشت ، هنوز تب داشت . زن همسايه كه به عيادت بيمار آمده بود ، گفت :« براي تقويت بيمار و قطع شدن تب او هيچ غذايي مثل سوپ مرغ نيست .»

مرد مزرعه دار كه زنش را خيلي دوست داشت فوراً به سراغ مرغ رفت و ساعتي بعد بوي خوش سوپ مرغ در خانه پيچيد .

اما هرچه صبر كردند ، تب بيمار قطع نشد. بستگان او شب و روز به خانه آن ها رفت و آمد مي كردند تا جوياي سلامتي او شوند. براي همين مرد مزرعه دار مجبور شد ، ميش را هم قرباني كند تا باگوشت آن براي ميهمانان عزيزش غذا بپزد.

روزها مي گذشت و حال زن مزرعه دار هر روز بدتر مي شد . تا اين كه يك روز صبح ، در حالي كه از درد به خود مي پيچيد ، از دنيا رفت و خبر مردن او خيلي زود در روستا پيچيد. افراد زيادي در مراسم خاك سپاري او شركت كردند. بنابراين ، مرد مزرعه دار مجبور شد ، از گاوش هم بگذرد و غذاي مفصلي براي ميهمانان دور و نزديك تدارك ببيند .

حالا ، موش به تنهايي در مزرعه مي گرديد و به حيوانان زبان بسته اي فكر مي كرد كه كاري به كار تله موش نداشتند!

نتيجه ي اخلاقي : اگر شنيدي مشكلي براي كسي پيش آمده است و ربطي هم به تو ندارد ، كمي بيشتر فكر كن. شايد خيلي هم بي ربط نباشد !

shakila

شمع و پروانه منم

مست میخانه منم

رسوای زمانه منم

دیوانه منم

یار پیمانه منم

از خود بیگانه منم

رسوای زمانه منم

دیوانه منم

چون باد صبا در به درم

با عشق و جنون همسفرم

شمع شب بی سحرم

از خود نبود خبرم

رسوای زمانه منم

دیوانه منم

تو ای خدای من شنو نوای من

زمین و آسمان تو می لرزد به زیر پای من

مه و ستاره گان تو میسوزند ز ناله های من

رسوای زمانه منم

دیوانه منم

وای از این شیدا دل من

مست بی پروا دل من

سرمایه سودا دل من

رسوا دل من

شیدا دل

ناله تنها دل من

شام بی فردا دل من

مجنون هر صحرا دل من

رسوا دل من

شیدا دل من

رسوای زمانه منم

دیوانه منم

خدا گفت :

                زمین سردش است چه کسی می تواند زمین را گرم کند؟

لیلی گفت :

                 من

az http://www.isfahan4u.com

يه روز تصمیم گرفتم بخاطر مشكلم خودم رو از بالای ساختمان پرت کنم پایین

.................

 طبقه دهم زوجی رو دیدم که عاشقانه یکدیگر رو در آغوش گرفته بودند

 طبقه نهم پیتر رو دیدم که مثل همیشه تنها بود و گریه می کرد

طبقه هشتم مردی رو دیدم که نامزدش با بهترین دوستش هم خواب شده بود

 طبقه هفتم دختری رو  دیدم که قرص های ضد افسردگی روزانه اش رو می خورد

 طبقه ششم شخص بیکار رو دیدیم که هفت تا روزنامه خریده بود و نا امیدانه دنبال کار می گشت

 
طبقه پنجم آقای وانگ رو دیدم که داشت لباش خانمومش رو می پوشید ؟؟

 طبقه چهارم رز رو دیدیم که مثل همیشه با دوست پسرش جر و بحث می کرد

 
طبقه سوم مرد پیری رو دیدم که امیدوارانه منتظر بود تا کسی زنگ خونه اش رو بزنه و به دیدنش بیاد

 
طبقه دوم لیلی همچنان غصه شوهر گم شده اش رو که از یک سال و نیم پیش نا پدید شده بود را می خورد

 قبل از اینکه خودم رو از ساختمان پرتاب کنم فکر می کردم من بد شانس ترین فرد دنیا هستم

الان می دونم که هر کسی مشکلات و نگرانی های خودش رو داره بعد از اینکه تمام اینها رو دیدم به این موضوع فکر کردم که من اونقدر ها هم بد بخت نبودم

همه اون آدم هایی که دیدیم الان دارند به من نگاه می کنند

 
و حتما پیش خودشون فکر می کنند که اونقدر ها هم بدبخت نیستنند

az http://www.sboy.blogfa.com

سالها رفت وهنوز

یک نفر نیست بپرسد از من

که تو از پنجره عشق چه ها می خواهی

صبح تا نیمه شب منتظری

همه جا می نگری

گاه با ماه سخن می گویی

گاه با رهگذران

خبر گمشده ای می جویی

راستی گمشده ات کیست؟ کجاست؟

خدااااا

اگه هستی خودتو نشون بده

و اما بعد ...

az AREF

begi majnoon besho

                                    man rah mioftam

                                                                biaboon ta biaboon

be gooshet miresoone bade sahra

                                                        ke peida shod ye majnoon

begi baroon besho 

                               mirizam az abr

                                                       zemestoon ta zemestoon

age yek shab nadidi maste mastam

        be to sabet nashod divoone hastam

                                                      nemikham zende basham pishe bargat

                                                           mano az roo zamin az rishe bardar

غربت من وتو....غربت تو ومن az

فال .از اول تا پانزدهم شهريور

az شيطان

در قصری هستم...قصر شيطان بزرگ...هيس٬آهسته سخن بگوييم...اينجا يک نفر بيمار است...اينجا يک نفر دارد از درد به خود می‌پيچد...اينجا نفرين شده است........اينجا يک نفر به خود لعنت می‌فرستد.......اينجا يک نفر بيمار شده است ..............هيس..............
آری٬شيطان مريض شده است...آری خود شيطان...آری شيطان از درد به خود می‌پيچد...آری شيطان به خود لعنت می‌فرستد...آری شيطان از غصه بيمار شده است..............هيس٬آهسته می‌گويم............احساس بدی دارم.............تقصير از من بوده است..............تقصير از آن گزارش لعنتی من بوده است...........امروز شيطان فهميد که همه خود شيطان شده‌اند.............ديگر کسی نمانده است تا گمراه شود.......گمان می کردم که شيطان از اين گزارش خشنود می‌شود...........اما ناگهان احساس پوچی سراسر وجودش را فراگرفت..............شيطان فهميد که ديگر کاری ندارد تا انجام دهد...........مانده است که چه بايد کند.............
اما‌نه٬چرا‌من مقصر‌باشم؟!!............شما‌ آدمیان‌مقصريد..... شما که با گناهان بی شمارتان ......جهان را پر از شیطانکهای رنگارنگ کرده اید..........آری شما..........

be donbale kodamin ghesseo afsaane migardi

darin beyghoole radde paee az yaaraan nemiyabi

cheraghe sheykh shod khaamoosho

in afsaane roshan shod

ke dar shahre dadaan miraasi az ensaan nemiyabi

dar do rooze omre kootah sakht jani kande am

ba hame namehrbanan mehrbani karde am

ham deli ,ham ashiani , han zabani karde am

ba'ad az in bar charkhe bazigar omidam nist nist

bar saranjami ke bakhshayad omidam nist nist

hadye az ayyam joz mooye sepidam nist nist

man na hargez shekvee az roozegaran karde am

na shekayat az dorangi haye yaran karde am

garche shekve bar zabanam

mifesharad ostekhanam

man ke bar in bargrizan roozo shab sarkardeam

sad gole omid ra dar sine parpar karde am

mehrani kimia shod

mardomi dirist morde

sarfarazi ra che danad

sar beziri sarseporde

miravam delmordegi ha ra ze sar biroon konam

gar falak ba man nasazad charkh ra varoon konad

bar kalame nahamahange  jodaee khat kesham

dar soroode afarinesh naghme ee mozoon konam

az قلب مترسک 

ba tagheer

بگویید

         زندگی را دوست داشت

                                      ولی آن را نشناخت

         طبیعت را دوست داشت

                                        ولی از آن لذت نبرد

           در آبگیر قلبش جنب و جوش بود

                                                     ولی کسی آن را ندید

 بگویید

           زندگی را دوست  داشت

                                          ساده اش را بیشتر

                    دوستی را می پرستید

                              عشق را شایسته تر

az کلیمانجارو

هي فلاني! زندگي شايد همين باشد:

                                   يك فريب ساده و كوچك .

                                           آن هم از دست عزيزي

                                                                  كه تو دنيا را

                                                  جز براي او و جز با او نمي خواهي .

من گمانم زندگي بايد همين باشد .

       بی سرزمین تر از باد

             بی پرده مثل فریاد

                          تنهاتر از سکوتم

برای کسی بمیر که برات بمیره و اگه نه اقلا تب کنه

shayad khodanad

                             sahra ra khalgh kard

                                                               ta ensan betavanad ba didane nakhl

                                                                               tabassom konad

choopan ha ,

                  hamvare shahri ra mishenasand

                                          ke dar an

                                          kasi miziad

                                                            ke mitavanad kari konad ta

                                                            shadiye tanha safar kardan dar jahan ra

                                                                                                          az yad bebarand